Νέα από το διαδίκτυο 

Kazantzakis is not dead

Για να βγει ο έρμος ο διαχειριστής της σελίδας του Νίκου Καζαντζάκη στο facebook και να παρακαλέσει με τον τρόπο του να μην στέλνουν άλλα «χρόνια πολλά» στον μεγάλο λογοτέχνη,γιατί δεν πάει όμορφα,αφού έχει φύγει από τη ζωή εδώ και 60 χρόνια.
Δηλαδή όταν δεν είχε γεννηθεί καν ο διαχειριστής τη…

ς σελίδας,ούτε καν υπήρχαν σελίδες στο ίντερνετ,ούτε φυσικά ίντερνετ και φέισμπουκ.
Ενδεχομένως όμως υπήρχε η κοινή λογική για απλά πράγματα που πια είναι ζητούμενα στη σημερινή κοινωνία: Όπως το ότι δεν παριστάνουμε τους φανς κάποιου διάσημου χωρίς να ξέρουμε έστω τα βασικά για εκείνον.
Ημερομηνία γέννησης και θανάτου,ας πούμε.Στην περίπτωση που μας έχει αφήσει ο άνθρωπος.

Η ιστορία με τον Καζαντζάκη μου θύμισε μια ανάλογη ιστορία με μια ξένη κοπέλα,οπαδό της ελληνικής λαϊκής μουσικής και ο,τιδήποτε του ελληνικού.Από το φαγητό μέχρι τους άντρες.
Η τύπισσα λοιπόν που μου άκουγε κάθε μέρα Στελάρα και ανέβαζε 10 τραγούδια του στο facebook,μου είπε το αμίμητο:
«Αυτό το καλοκαίρι που θα έρθω Ελλάδα,θέλω να παρακολουθήσω μια συναυλία του»
-Ποιανού; ήταν η απάντηση μου
-Του μεγάλου Καζαντζίδης.
-Live after Death δηλαδή,σαν τους Iron Maiden;
Ήταν η στιγμή που αντιλήφθηκε ότι ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε πεθάνει.
Μόνο που δεν έβαλε τα κλάματα.

Γι’αυτό η παράκληση μου προς τον διαχειριστή του γκρουπ του μεγάλου κρητικού συγγραφέα είναι να μην το λέει έτσι απότομα,γιατί αυτά τα πράγματα λέγονται με τακτ.
Σιγά-σιγά για να προετοιμάσουμε τον άλλο,που μπορεί να μην έχει μάθει το μοιραίο νέο.
Και να νόμιζε ότι στον προμαχώνα Μαρτινέγκο δεν είναι θαμμένος κάποιος αλλά είναι  απλά ένα μνημείο.

Related posts

Leave a Comment