Νέα από το διαδίκτυο 

Κι ύστερα μας λέτε γιατί δεν πατάμε στις συνελεύσεις… («Υπόσχεστε δεν υλοποιείτε και στη συνέχεια απαλλάσσεσθε…;»)

Κοινοποίηση στο Facebook

Κάντε Tweet στο Twitter


image

Παρατηρώντας τις δύο πρώτες λαϊκές συνελεύσεις  που διενήργησε η δημοτική αρχή στην Αντιμάχεια και την Καρδάμαινα σε εφαρμογή των καλλικαρτικών συμμετοχικών θεσμών (στο Πυλί λόγω αγωνίας για τις εξελίξεις με το hot spot ήτ…

αν λίγο περισσότεροι οι συμμετέχοντες) ενόψει κατάρτισης του προγράμματος εκτελεστέων έργων και του προϋπολογισμού του δήμου για το 2018, βγαίνουν αβίαστα γενικά συμπεράσματα που προβληματίζουν.

Η φθορά της (εκάστοτε) εξουσίας είναι αμείλικτη.

Το «υπόσχεστε δεν υλοποιείτε και στη συνέχεια απαλλάσσεσθε λόγω αυταπάτης ή απρόβλεπτων παραγόντων» δεν έχει πλέον πέραση. Με συνέπεια την απογοήτευση και εν τέλει συνειδητή αποχή των πολιτών από χλιαρές διαδικασίες.

Το κλείσιμο καταστημάτων και η «ερήμωση» κεντρικών περιοχών (πχ στην Καρδάμαινα ή στην πλ. Αγίας Τριάδας στην Αντιμάχεια), όπως αγωνιωδώς επεσήμαναν ο πρώην δήμαρχος Ηρακλειδών Σ. Μπίλης («δεν έχετε καταλάβει τι έχει γίνει τον τελευταίο καιρό στην Καρδάμαινα…») κι ένα νέο παιδί από την Αντιμάχεια για την κεντρική πλατεία της περιοχής, δείχνουν ότι μια «καλή τουριστική χρονιά» δεν αρκεί για να αντιμετωπίσει χρόνια προβλήματα που χρειάζονται άλλου εδους τομές και παρεμβάσεις από μια δημοτική αρχή.

Ο δήμαρχος αρκέστηκε να πει για την αρμοδιότητα στήριξης της νεανικής επιχειρηματικότητας που ανέθεσε σε δημοτικό σύμβουλο, μιας και ήταν προγραμματική δέσμευση της σημερινής δημ. αρχής. Το ότι δεν έγινε πάντως μέχρι τώρα τίποτα και τα λουκέτα πέφτουν βροχή, λέει επίσης, πολλά…

Τι να σου κάνει όμως και η νεολαία, αφού είμαστε στην εποχή του facebook… ακόμα και όταν έχουμε βγει για καφέ με τον κολλητό ή την κολλητή μας, είμαστε εκεί κολλημένοι.. οι βαρετές συνελεύσεις μας μαράνανε;
Η καλύτερη παρέα της νεολαίας και όχι μόνο τώρα πιά, είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ακόμη και στις ομαδικές συγκεντρώσεις μας. Πραγματική «αρρώστια» που όσο πάει εξαπλώνεται για  μεγάλο ποσοστό πληθυσμού (στην αρχή ήταν το παιδί, αλλά τώρα έχουν μπει στο «σπορ», μάνα, πατέρας, γιαγιά, παππούς και πάει λέγοντας, οπότε τι συζητάμε τώρα… (Εκεί θα «παιχτεί» το προεκλογικό παιχνίδι…)

Η δημ. αρχή σε καίρια ζητήματα δείχνει να έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά. Η δυσαρέσκεια είναι διάχυτη. Την βλέπουν και τα στελέτη της και ο ίδιος ο δήμαρχος σε καθημερινή επαφή με τον κόσμο. Ακόμα και όταν λέει ή επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία «κάθε βδομάδα είμαι στις Κοινότητες δεν έρχεται όμως κανείς σας να μου πει ή ακόμα και να με επιπλήξει…» Αδιαφορία; μεν, Δυσπιστία; Απογοήτευση;

Σίγουρα, η φθορά της εξουσίας γίνεται αντιληπτή… (όπως και κάτι άλλο) τελευταία απ’ όσους την ασκούν, καθώς νομίζουν ότι με την παροχολογία ή τη νέα υποσχεσιολογία όσο πλησιάζουν οι επόμενες εκλογές (μείωση τελών, σχεδιασμός μεγάλων έργων κλπ) υπάρχουν περιθώρια ανατροπής.

Αυτή η… μακαριότητα ενισχύεται επίσης όσο δεν βλέπουν να κινείται φύλλο στις παρατάξεις της μειοψηφίας (καμία συνεργασία, εμφάνιση νέων προσώπων ή κινήσεων). Οπότε, εύκολα μπορούν να βαυκαλίζονται ότι «ακόμα και να κατρακυλάμε εμείς, δεν καρπώνεται τη δυσαρέσκεια κανείς, άρα οι δυσαρεστημένοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα επιστρέψουν σε μας…»

Την απάντηση ίσως τη δίνουν οι επικοινωνιολόγοι υποστηρίζοντας  ότι: «Πλέον, στην πολιτική, οι ευθύγραμμες και λογικές εξελίξεις έχουν σταματήσει προ πολλού να ισχύουν. Οι κοινωνίες άλλαξαν και οι ψηφοφόροι είναι πλέον απρόβλεπτοι. Οι κάθε είδους ειδικοί στην επικοινωνία και στις αναλύσεις θα πρέπει να αλλάζουν κι αυτοί τον τρόπο σκέψης τους, για να μην εκπλήσσονται κάθε φορά με το αποτέλεσμα. Η κοινή λογική είναι είδος προς εξαφάνιση και στην πολιτική (βλέπε ένα παλαιότερο άρθρο μας «Κι αυτοί στον κόσμο τους…»)


image

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Facebook

Twitter

(Διαβάστε περισσότερα)

Related posts

Leave a Comment